Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej w Rogowie

LZD | Wydział Leśny | SGGW
Działalność CEPL | Ważne adresy | Obiekty dydaktyczne | Święta w LZD |Jak do nas trafić | Kontakt
Lekcje w lesie | Program dla szkół | Szkolenia | Konkursy | Materiały dydaktyczne
Zapraszamy | Współczesne zagadnienia edukacji leśnej | Aktywne metody ochrony przyrody | Zorganizuj konferencję w Rogowie
Wydawnictwa | Artykuły | Galeria zdjęć
Informacje ogólne | Komitet Redakcyjny | Zeszyty SiM | Informacje dla autorów | Recenzja | Kontakt | Zamawianie
Aktualności | O Muzeum | Zwiedzanie | Edukacja | Kontakt
Założenia | Aktualności | Edycje | Promocja | Wydawnictwa | Artykuły | Zdjęcia i głosy sów | Sowoteka | Wypluwnik | Sztuczne gniazda

Aktywne Metody Ochrony Przyrody w Zrównoważonym Leśnictwie

Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej
XI Konferencja

 

GRZYBY I POROSTY W LASACH - OCHRONA I UŻYTKOWANIE

Rogów, 24-25 marca 2015 r.

"Rola grzybów podziemnych w biocenozach leśnych"
Aleksandra Rosa-Gruszecka, Hanna Szmidla, Katarzyna Sikora, Dorota Hilszczańska,

Słowa kluczowe: grzyby hypogeiczne, trufle, ektomykoryza, mykofagi

Grzybami hypogeicznymi nazywamy gatunki należące do czterech typów mykobioty (Ascomycota, Basidiomycota, Glomeromycota i Zygomycota), których bulwiaste owocniki wykształcane są pod powierzchnią gleby. Grzyby te rozwijają się w bardzo złożonej sieci symbiotycznych relacji i na każdym stadium rozwoju są połączone z innymi formami życia, włączając rośliny, zwierzęta i mikroorganizmy.

Grzyby o owocnikach podziemnych wchodzą w związki mykoryzowe z wieloma gatunkami drzew i krzewów leśnych np. Rhizopogon roseolus tworzy ektomykoryzy z sosną, a Glomus macrocarpum jest partnerem klonu w mykoryzie arbuskularnej. Tuber aestivum może wchodzić w symbiozę mykoryzową z większością głównych gatunków lasotwórczych w naszym kraju m.in. dębami, bukiem, grabem, lipą, sosną, a nawet świerkiem i modrzewiem.

W owocnikach grzybów hypogeicznych rozwijają się bakterie, drożdże i grzyby strzępkowe, które wpływają na rozwój owocników, proces maturacji i wydzielany przez nie zapach. Intensywny aromat dojrzałych grzybów wabi duże (jelenie, dziki) i małe zwierzęta leśne (nornice, myszy, wiewiórki), które są wektorem zarodników. Niektóre gatunki owadów koewoluują z grzybami, które służą im za pokarm i schronienie np. trufla letnia i Suillia gigantea , Leiodes oblonga lub Bolbelasmus unicornis.

Do najczęściej spotykanych w naszym kraju podziemnych workowców należą przedstawiciele pięciu rodzajów: Balsamia, Genea, Elaphomyces, Hydnotrya i Tuber. Niektóre gatunki należące do rodziny truflowatych, jak np. trufla letnia (Tuber aestivum Vittad.), trufla wielkozarodnikowa (Tuber macrosporum Vittad.) i piestrak jadalny (Choiromyces maeandriformis Vittad.) są bardzo cenione z uwagi na walory kulinarne.

Znajomość relacji i związków łączących grzyby podziemne z innymi organizmami jest kluczowa dla poznania strategii życiowej tej wciąż mało poznanej grupy organizmów.

 

 

Powrót

 

Przewodniczący konferencji

Henryk ŻYBURA - dziekan Wydziału Leśnego SGGW w Warszawie
22 / 59 38 010, dwl(at)sggw.pl

Sekretarz konferencji

Dariusz ANDERWALD - kierownik CEPL LZD SGGW w Rogowie
46 / 87 48 374, anderwald.lzd(at)interia.pl

O nas | Dojazd | Kontakt | Aktualizacja: 24.03.2016 | © Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej